Modified Sub Thai by mlove
สมาคมนักภูมิศาสตร์แห่งบริเตนใหญ่
ดาร์กเคสต์ เปรู
ป่าเขาลึกลับอันกว้างใหญ่ยังไม่มีใครเคยสำรวจ
จนมาถึงตอนนี้
เมื่อผมได้รับมอบหมายจากเหล่าเพื่อนนักภูมิศาสตร์ ให้ละทิ้งความสบายที่บ้าน และครอบครัว
เพื่อออกเดินทางไปสำรวจ
ผมขนสัมภาระไปแต่น้อย พกไปเท่าที่จำเป็น
แผนที่ อาหาร นาฬิกา และเปียโนพกพา
ในที่สุด หลังจากบุกป่าฝ่าดง ผมก็พบสิ่งที่น่าอัศจรรย์
หมีพันธุ์ที่ไม่เคยมีผู้ใดค้นพบ
ถึงเวลาเก็บตัวอย่างเข้าพิพิธภัณฑ์แล้ว
ผมนึกว่าเวลาของผมหมดแล้ว ต้องตอกบัตรลาโลกนี้
เจ้าหมีกลับช่วยชีวิตผม
เขาพาผมเข้าไปในป่าเพื่ออวด โลกของเขาให้ผมเห็น เพื่อตอบแทน...
ผมแนะนำโลกของเราให้เขารู้จัก
นั่นกล้องส่องทางไกล กล้องส่องของปู่ฉัน
อันนั้นระวังหน่อย นั่นสบู่ กินไม่ได้
เจอแล้ว ลองชิมนี่ดีกว่า
นี่คือแยมส้มมาร์มาเลด
ใช้ป้ายขนมปังปิ้ง ทาแซนด์วิช หรือ...
หรือยกซดเลย
ยอดมาก
นี่คือลอนดอน ที่ที่ฉันจากมา
ลอน-ดอน
คุณพระ
ลองพูด “สแตรทฟอร์ด อัพพอน เอวอน” ซิ
เวลาผ่านไป ผมกลายเป็นเพื่อนกับหมีจนตั้งชื่อให้พวกเขา
ตัวเมียตั้งชื่อตามคุณแม่ที่เสียไปของผม
ส่วนตัวผู้ตั้งตามนักมวยคนแปลกที่ผมเจอในบาร์
แต่ก็ถึงเวลาที่ผมต้องกลับบ้าน และนำสิ่งที่ผมค้นพบ เปิดเผยสู่ชาวโลก
ลาก่อน ลูซี่ ลาก่อน พาสตูโซ่
ถ้าพวกเธอไปลอนดอน เธอจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแน่นอน
ผมได้เรียนรู้หลายสิ่งจากหมีคู่นี้ แต่ผมสงสัยว่า...
พวกเขาเรียนรู้อะไรจากผมได้บ้างไหม
หลายปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก
มาร์มาเลด
มันสุกแล้ว สุกแล้ว
ในที่สุดมันก็สุก
ป้าลูซี่ฮะ
ลุงพาสตูโซ่ฮะ
ลุงกับป้าทายไม่ถูก...
แพดดิงตัน
อรุณสวัสดิ์ฮะ ป้าลูซี่
อรุณสวัสดิ์จ้ะ สลาตันน้อยของป้า
ทำไมนายต้องวิ่งพรวดพราดมายังกับพายุบุแคม
แต่ลุงพาสตูโซ่ฮะ มันสุกแล้ว
วันเก็บส้มมาร์มาเลดแล้ว
วันเก็บส้มมาร์มาเลด
ผมใส่แล้วหล่อกว่านะ
วันเก็บมาร์มาเลด
ใจเย็น สองหนุ่ม
ไม่เห็นต้องรีบร้อนเลย
ค่อย ๆ ปีนล่ะ
และเลิกมายุ่งกับหมวกฉันซะที
ได้ฮะ
มาร์มาเลด
แซนด์วิชแค่ 1 คู่มีวิตามินและแร่ธาตุเพียงพอ ที่หมีต้องการในแต่ละวัน
น่าทึ่งจัง
แถมสูตรของป้าลูซี่ ยังอร่อยเด็ดกว่าของนักสำรวจเยอะ
เราต้องอย่าลืมเอาไปฝากเขา 1 โหล ตอนเราไปลอนดอน
ลอนดอนเหรอ
ฉันไม่ห่วงหรอก เราพูดว่าจะไปกันมา 40 ปีแล้ว
สักวันนึง พาสตูโซ่
ทำไมลุงกับป้าอยากไปที่อื่น ทั้งที่ที่นี่เจ๋งที่สุดในโลก
ตายจริง
ฉันบอกแล้วว่าให้ระวัง
เอาหมวกฉันคืนมาด้วย
- ฮะ ลุง แต่... - ไม่ต้องเลย
หัดรู้จักเคารพฉันซะทีนะ
หน้าแตกเลย
แต่อร่อยเว่อร์
คำแนะนำที่เป็นมิตรต่อคนต่างชาติในลอนดอน
บทเรียนที่ 3
ช่วงพลบค่ำ คุณพบคนแปลกหน้าบนถนน
ให้ทักทายเขาอย่างสุภาพว่า
สายัณห์สวัสดิ์
เพื่อชวนสนทนาต่อ ให้พูดคุยเรื่องสภาพอากาศ
ฝนตกร่มกระเดิดเลยนะคะ
ที่จริง คนลอนดอนมีวิธีพูดถึงฝน 107 วิธี
- ผมขอแซนด์วิชชิ้นสุดท้ายได้ไหมฮะ - ไม่ได้ ของฉัน
หมีฉลาดเก็บแซนด์วิชมาร์มาเลด ไว้ในหมวกเสมอเผื่อฉุกเฉิน
ทำตามกฎนี้ แล้วคุณจะรู้สึกอยู่ลอนดอนเหมือนอยู่บ้าน
- ป้าลูซี่ - แผ่นดินไหว
ลงหลุมหลบภัย
- ป้าลูซี่ - วิ่งไปอย่าหยุด
ป้าไม่เป็นไรนะ
ลุงพาสตูโซ่
หลบเร็ว
ลุงพาสตูโซ่
พาสตูโซ่
ลุงพาสตูโซ่
ป้าลูซี่ฮะ
เราจะทำยังไงต่อไป
ลอนดอน
หลบอย่าให้ใครเห็น จนกว่าจะถึงลอนดอน
แต่..ป้าไม่ไปด้วยเหรอฮะ
ป้าแก่และเหนื่อยมาก ไปต่อไปไม่ไหวแล้ว
แล้วป้าจะทำไงฮะ
หลานไม่ต้องห่วงป้าหรอก
ป้าจะไปอยู่ที่บ้านพักหมีชราอย่างปลอดภัย
แต่ยังไม่ถึงเวลาที่หลานจะเกษียณ
หลานจะต้องหาบ้านใหม่
- ที่ลอนดอน - แต่ผมไม่รู้จักใครที่นั่น
ถ้าพวกเขาไม่ชอบหมีล่ะ
รู้ไหม เคยมีสงครามเกิดขึ้นครั้งนึง ในประเทศของนักสำรวจ
เด็กนับพันถูกส่งไปอยู่ที่อื่นเพื่อความปลอดภัย
เด็กๆ ถูกส่งขึ้นรถไฟ โดยมีป้ายห้อยคอ
และครอบครัวที่ไม่รู้จักจะมารับเด็กไปเลี้ยง และรักพวกเขาเหมือนลูกหลานตัวเอง
พวกเขาจะไม่ลืมวิธีต้อนรับคนแปลกหน้าหรอก
รักษาตัวให้ดีนะ หลานรัก
อย่าลืมมารยาทล่ะ
และระวังตัวด้วย
ต้องการเดินทาง
โอเค ฉันจะไปเอาเดี๋ยวนี้
หวัดดี สบายดีไหม
ท่าเรือลอนดอน
ลอนดอน
อ๋อใช่ มารยาท เอาละ
อรุณสวัสดิ์ ฝนเทกระหน่ำเลย ใช่ไหม
แปลกเเฮะ
สบายดีไหมครับ คือผมกำลังหาบ้าน ผม...
หวัดดีครับ
ขอโทษครับ...
มีใครพอทราบไหม..ว่าผมจะหาบ้านได้ที่ไหน
มีใครรู้ไหม
ผู้โดยสารโปรดเก็บทรัพย์สินติดตัวท่านเสมอ
ของที่ไม่มีผู้ดูแล จะถูกเก็บและนำไปทำลาย
แย่จัง
โอ้หวัดดี
เธอหิวเหรอ
เหมือนฉันเลย
แต่ฉันเหลือแค่นี้ กะเก็บไว้เผื่อฉุกเฉิน
แบ่งให้ก็ได้
งานงอกแล้ว ดูซิเราทำอะไรลงไป
ไปนะ เธอจะกินของกินยามฉุกเฉินหมดไม่ได้
พวกเธอไปให้พ้นได้ไหม
ฉันต้องดูดีหน่อย
- มันน่าเบื่อสุดๆ - เสียใจด้วยที่ทุกคนรู้สึกยังงั้น
แต่อาทิตย์นี้ตาพ่อเลือก และพ่อชอบเปิด ประสบการณ์ผ้าขนสัตว์วิคตอเรี่ยน
- อย่างน้อยเราก็ได้ไปเที่ยวกันเป็นครอบครัว - แถมได้เรียนรู้เรื่องขนสัตว์ด้วย
สนุกไหมจ๊ะ ฟักทอง
หนูชื่อจูดี้ ก็พอได้ จนตอนแม่โดดลงทะเลสาบนี่ละ
มันเป็นสระอาบน้ำสมัยวิคตอเรีย ก็ต้องทำแบบนั้น
- ไม่ใช่แก้ผ้าหมด - ก็แม่ลืมเอาชุดไปเปลี่ยนนี่
โจนาธาน อย่ากระโดดยังงั้นนะ
7% ของอุบัติเหตุในเด็กเริ่มจากการกระโดด
- แต่ถ้าผมจะเป็นนักบินอวกาศ - ลูกจะไม่ได้เป็นหรอก
ลูกเป็นอะไรก็ได้ที่ลูกอยากเป็น ถั่วน้อย
- ภัยจากคนแปลกหน้า - คะ?
มองต่ำไว้ ตรงโน้นมีหมี
- คงจะขายอะไร - สายัณห์สวัสดิ์ครับ
ไม่ ขอบคุณ
โธ่เอ๊ย
เราต้องทำอะไรผิดแน่เลย
หวัดดีจ้ะ
แมรี่
สวัสดีครับ
ฟ้ารั่วบันไดเปียกเลย ว่าไหมครับ
ใช่จ้ะ
แม่คะ
เธอคงไม่ว่านะถ้าฉันถาม เธอควรอยู่บ้านไม่ใช่รึ
ใช่ ถูกครับ แต่
- ผมยังหาบ้านไม่ได้เลย - พ่อแม่เธออยู่ที่ไหนจ๊ะ
- พ่อแม่ตายตอนผมยังเล็ก - เอาแล้วไง
- ผมเหลือแต่คุณป้า - แล้วเขาอยู่ไหน
ดาร์กเคสต์ เปรู
ที่บ้านพักหมีชรา
- เชื่อก็บ้า - แล้วนายมาที่นี่ได้ไง
แอบขึ้นเรือมา ในเรือชูชีพ
และกินมาร์มาเลด คุณรู้จักหมีที่ชอบมาร์มาเลดไหม
- กรุณาดูแลหมีตัวนี้ด้วย ขอบคุณ - ฉันไม่เคยเจอหมีพูดได้ด้วยซ้ำ
ฉันเป็นหมีหายากน่ะ
พวกเราเหลือไม่กี่ตัวแล้ว
- แล้วตอนนี้เธอจะทำยังไง - คงต้องนอนในถังนั่น
ต้องอย่างนั้นสิ ไงก็ช่าง...
- พ่อฮะ - งั้นเราจะหาคนช่วยเธอให้นะ
ยอดเลย ฝากด้วย
- ถ้าคุณแน่ใจว่าจะไม่ลำบาก - ไม่ลำบากอยู่แล้ว
ใช่ไหมคะ ที่รัก
ไม่ลำบากสักนิด
- โอ้ดี นี่อร่อย - แล้ว...
นายชื่ออะไร
- หมีมีชื่อไหม - แน่นอนเรามี
ผมชื่อ...
ประทานโทษ
อ๋อ
เอาเลย
คุณลองพูด
เปล่งมาจากหลังคอ
คุณบราวน์ นั่นหยาบคายอย่างแรง
มาซะที
รอผมด้วย
- มีคนจะมารับเขาแล้วใช่ไหม - ทุกคนกลับบ้านหมดแล้ว
- เขาคงต้องไปอยู่บ้านเราก่อน - ไม่มีทาง
- พ่อ - โจนาธาน หยุดตรงนั้นเลย
เขาน่าขายขี้หน้าชะมัด
- เราทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้ - ได้สิ เราไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบเขา
เขาเป็นหมีเด็กที่ต้องการให้เราช่วยนะ เฮนรี่
แค่คืนเดียว จนกว่าเราจะหาคนที่เหมาะสมดูแลเขาได้
อยู่นี่เอง
- ก็ได้ - ไชโย
- ขอโทษนะจ๊ะ - สวัสดีครับ
ต้องขอโทษจริงๆ ฉันยังไม่รู้เลยเธอชื่ออะไร
ผมมีชื่อของหมี แต่ดูแล้วคงออกเสียงยากไป
- นี่ยังไม่สุก - งั้นเธออยากมีชื่ออังกฤษไหม
ชื่ออังกฤษเหรอ
ชื่ออะไร
แพดดิงตัน
ดู เฮนรี่ นั่นเหมาะเลย
คุณจะตั้งชื่อเขาว่าซอสมะเขือเทศเหรอ
หมีซอสมะเขือเทศเนี่ยนะ
- แพดดิงตัน - แพดดิงตัน
แพดดิงตัน
แพด-ดิง-ตัน
แพดดิงตัน
โทษที หมีชอบนะ
งั้นแพดดิงตัน เธออยากไปบ้านเราไหม
ลอนดอน คือเมืองสำหรับฉัน
ลอนดอน เมืองแสนน่าอยู่
เธอจะไปฝรั่งเศส หรืออเมริกาก็ได้
อินเดีย เอเชีย หรือออสเตรเลีย
แล้วเธอจะอยากกลับมากรุงลอนดอน
ลอนดอน คือเมืองสำหรับฉัน
นี่คุณพาเราอ้อมไปไหนเนี่ย
หมีน้อยบอกว่าเพิ่งมาลอนดอนครั้งแรก
ผมเลยขับพาเขาชมเมือง
- น่าจะคิดค่าไกด์เพิ่มด้วย - ไม่ต้องทอน
- สู้ๆ เปี๊ยก อาจอยู่ไม่เวิร์ค - ที่รัก คุณเอากุญแจมาใช่ไหม
มาเร็ว แพดดิงตัน
โอ้สวยจัง
นี่ช่าง..วิเศษจริงๆ เลย
รู้ไหม ผมเริ่มคิดว่า คงไม่มีใครให้ผมอยู่ด้วยแล้ว แต่นี่...
นี่สุกแล้ว
ที่นี่เหมาะกับผมที่สุด
ขอบคุณมากนะครับ
เราไม่ได้จะให้นายอยู่ด้วย
แค่ค้างคืนเฉยๆ
คืองี้นะ เวลาคนหนุ่มสาวมาที่ประเทศนี้...
พวกเขาจะไม่ย้ายไปอยู่กับคนแรกที่เขาเจอนะ
- นายต้องมีคนอนุบาลที่เหมาะสม - มันคืออะไร
ก็คือผู้ใหญ่ที่รับเธอไปอยู่ด้วยและดูแลเธอ
เหมือนคุณน่ะเหรอ
ใช่ คงจะยังงั้นจ้ะ
แต่ไม่ใช่คุณเหรอ
ไม่ เราไม่ทำแบบนั้น
- ปกติจะเป็นคนที่เธอรู้จัก - แต่ถ้าเราไม่รู้จักใครล่ะ
ทางการก็จะให้เธอไปอยู่ในสถานที่ของรัฐบาล
อะไรนะ เหมือนบ้านเด็กกำพร้าน่ะเหรอ
บ้านเด็กกำพร้า
ไม่ ไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
จะเป็นบ้านคล้ายสถาบันสำหรับเด็กๆ...
ที่โชคร้าย พ่อแม่จากไปแล้ว
สถาบันสำหรับเด็กที่โชคร้าย พ่อแม่จากไปแล้ว
- แล้วนักสำรวจล่ะ - ใคร
ผู้ชายที่ไปเยี่ยมเราในดาร์กเคสต์ เปรู
เขาบอกว่ายินดีต้อนรับเราเสมอ
เขาชื่ออะไรล่ะ งั้นนายไปหาเขาได้เลยตอนนี้
ผมไม่รู้จักชื่อมนุษย์ของเขา
สมัยนั้นลุงกับป้าผมยังเรียนอังกฤษได้ไม่มาก พวกเขาเลยเรียกเขาว่า...
ไม่น่าจะมีนักสำรวจไปเปรูมากนักนะคะ
เราอาจจะหาเขาเจอก็ได้
ไม่รู้ชื่อ เป็นผมคงไม่ตั้งความหวังมาก
เอาล่ะ ไปได้แล้วลูก ไปเปลี่ยนชุดนอน
โจนาธาน
เดิน
ไม่ต้องห่วง แพดดิงตัน เราจะหาเขาให้พบ
ขอบคุณครับ
เราไปหาในสารานุกรมกัน
นอกจากเธออยากล้างหน้าล้างตาก่อน
ประทานโทษครับ
ห้องน้ำน่ะ
คนส่วนใหญ่จะเข้าหลังจากเดินทางมาไกลๆ
ถ้าคนส่วนใหญ่จะทำกัน ผมก็อยากทำครับ
- บนบันไดเลย - บนบันไดนะ
เธอไปบนบันไดจริงๆ เลย เข้าใจละ
- ไหวนะ - สบาย
สวัสดี นี่เฮนรี่ บราวน์ เลขที่ 32 วินด์เซอร์ การ์เดนส์
ผมอยากเพิ่มความคุ้มครองประกันภัยบ้านผม
คือเรามีแขกมาค้างคืนที่บ้าน เป็นหมีน่ะ
ผมต้องการเพิ่มความคุ้มครองอื่นๆ ใช่ครับ หมี
ไม่ใช่ หมีจริงๆ
สูงประมาณ 3 ฟุต 6 นิ้ว
หมีกริซลี่เหรอ ไม่ทราบชัดเจนครับ
โทษที ผมไม่ได้เจอเขาตอนเช้า
จะต้องเสียเพิ่มเท่าไรครับ
เตรียมตัวให้ดี เด็กๆ
คืนนี้พายุจะเข้าแน่ๆ
- วิทยุบอกว่าไม่มาแล้ว - เชื่อเข่าฉันนี่ มันไม่เคยขี้จุ๊
ทายสิฮะ คุณนายเบิร์ด เราเจอหมีฮะ
- หมีตัวเป็นๆ จากเปรูด้วยนะ - ดีจ้ะ ที่รัก
ไม่เห็นคุณตกใจเลย
ฉันเลิกตกใจตั้งแต่เขาคิดค้นเตาไมโครเวฟแล้ว
แต่ฉันยังไม่ไว้ใจแกหรอกนะ
ขอบคุณที่ถือสายรอค่ะ
สายของคุณ...
..มีความสำคัญต่อเรา
ช่วยด้วย
- จะให้เขานอนที่ไหนฮะ - ไม่ใช่ในห้องฉันแน่ เขาเป็นผู้ชาย
- โทนี่ก็เป็นผู้ชาย - หุบปาก
เป็นโทนี่คงยิ่งกว่าเชิญให้เข้าห้องนอนชัวร์
- ใครคือโทนี่จ๊ะ - ฉันเตือนแล้วนะ
- ก็หนุ่มที่พี่เขาตกหลุมรัก - ไม่จริง
- ที่รัก จริงหรือจ๊ะ - อย่าอยู่เลย
ขอแม่เจอเขาได้ไหม
ที่รัก
- ให้เขานอนห้องผมก็ได้ - หมีนั่นจะไม่ได้นอนห้องใครทั้งนั้น
เขาต้องนอนห้องใต้หลังคา และทุกคนต้องล็อคประตูห้อง
ฉันหานักสำรวจชาวอังกฤษ ที่ไปสำรวจเปรูไม่เห็นเจอ
- คุณหาไม่เจออยู่แล้ว - ทำไมฮะ
เขาแต่งเรื่องขึ้นน่ะสิ เรื่องน่าสงสารนี่ละที่แม่มักจะหลงเชื่อ
- เดี๋ยว พูดงี้ไม่แฟร์นะ - แฟร์ที่สุดเลยค่ะ
แม่เพิ่งเก็บหมีที่ไหนไม่รู้กลับมาบ้าน
เฮ้
- น่าอายชะมัด - ลูกก็จะทำเหมือนแม่
ลูกมีอะไรคล้ายแม่มากกว่าที่ลูกคิดนะ
- นั่นคุณเต้นท่าชักกระตุกเหรอ - พายุใกล้เข้ามาแล้ว
คุณกับเข่าคุณนี่นะ บอกให้เลย ฝนไม่ตกในที่ร่มหรอก
คำเตือน อาจจะใส่โกโก้ร้อน
- แย่แล้ว - วาฬพ่นน้ำแล้วไง
- คุณบราวน์ ยังอยู่ไหมครับ - อยู่ครับ ว่าไง
ครับ ฟังดูดี
ไม่ ไม่ต้องอ่านเงื่อนไขอะไรให้ฟังแล้ว
ผมอยากให้มีผลด่วนจี๋
อย่าให้ผมรอสายอีกนะ
แพดดิงตัน เกิดอะไรขึ้นข้างใน
ไม่มีอะไร
ผมแค่มีปัญหาการใช้ห้องน้ำนิดหน่อย
ฝนตก เป็ดอาบน้ำในคลอง...
นั่นเทพมาก
ถึงป้าลูซี่ที่รัก
ผมมาถึงลอนดอนแล้ว
ถึงตอนนี้ฝนตก เทกระหน่ำ ชุ่มฉ่ำเลย
ผมคิดถึงป้าครับ
ลอนดอนไม่ใช่อย่างที่เราวาดภาพไว้
ผู้คนแทบไม่ทักทายกัน และไม่ใส่หมวกแล้ว
เราจะมาที่สถานีรถไฟ แล้วหาบ้านไม่ได้อีกต่อไป
มองไม่ออกว่าหมีตัวนึง... จะอยู่ในเมืองต่างถิ่นที่หนาวเหน็บนี้ได้ยังไง
โชคยังดี ผมพบครอบครัวบราวน์... ที่ยอมให้ผมนอนในห้องใต้หลังคาบ้านเขา
บ้านพวกเขาน่ารัก แต่เขาไม่อนุญาตให้ผมอยู่ด้วย
สัตว์หน้าขนนั่นต้องส่งให้ทางการทันทีเลย
- แล้วนักสำรวจล่ะคะ - นักสำรวจไม่มีหรอกน่า
ผมจะไม่ยอมให้บ้านเราต้องมาเสี่ยง ขณะที่คุณตามหาผีไร้ตัวตน
พรุ่งนี้เช้าตรู่ หมีนั่นต้องไปจากบ้านนี้
ครอบครัวบราวน์เป็นเผ่าพันธุ์ที่น่าสนใจมาก
คุณบราวน์เป็นแบบที่เขาเรียกว่า “นักวิเคราะห์ความเสี่ยง”
เขาว่ามีหมีอยู่ในบ้าน จะเพิ่มความเสี่ยงเกิดมหาวินาศภัย...
“สูงถึง 4,000%”
คุณนายบราวน์วาดภาพประกอบนิยายผจญภัย
เรื่องล่าสุดของเธอเกิดขึ้นในอุโมงค์ และท่อระบายน้ำเก่าใต้ลอนดอน
เธอบอกว่าตอนนี้เธอติดอยู่... นึกไม่ออกว่าพระเอกของเธอควรหน้าตายังไง
แต่คิดชื่อเล่นให้ลูกสาวเธอ จูดี้ ได้คล่องปรื๊ด
- เช่น ทวิงเกิล โคโคนัท.. - สวีทตี้ป็อบส์ ไงจ๊ะที่รัก
แม่กำลังคิดจะไปท่อระบายน้ำคืนพรุ่งนี้
ลูกอยากไปกับแม่ไหม
ลูกพาโทนี่ไปด้วยก็ได้นะ
ทำไมหนูต้องอยากพาใครลงไปใต้ห้องส้วมด้วย
ไม่เอาน่า ที่รัก มันไม่ใช่แบบนั้น
มันเป็นเขาวงกตใต้ดิน ที่พาเราไปโผล่ที่ไหนก็ได้ในเมือง
มันแปลกๆ นะ เหม็นด้วย อายเขาตาย
นั่นสิ พูดน่าคิด
จูดี้มีอาการนึงหนักเข้าขั้น ก็คือ “กลัวอายคน”
เธอกำลังคบกับเด็กหนุ่มที่ชื่อโทนี่ แต่ไม่ยอมพาเขามาบ้าน
- เมื่อไรจะให้ฉันไปบ้านเธอ - คงไม่มีวันนั้น
เธอกำลังเรียนภาษาจีน
บอกได้ไหมครับ ย่านธุรกิจไปทางไหน
เพื่อเธอจะได้หนีจากบ้าน ไปทำธุรกิจเล็กๆ ของเธอ
ผมถูกกล่าวหาว่าขายข้อมูลวงใน และต้องการคนว่าความทางกฎหมาย
โตขึ้น โจนาธานอยากเป็นนักบินอวกาศ
ปีที่แล้ว เขาสร้างบู๊ตติดจรวด 1 คู่
3 2 1
ตอนนี้เขาได้รับอนุญาตให้เล่นแต่...
ของเล่นในร่มที่ปลอดภัย ให้ความรู้ของสมัยเก่า
พวกเขาอยู่กับญาติผู้ใหญ่คนนึงชื่อ คุณนายเบิร์ด
สามีเธอเคยอยู่กองทัพเรือ เธอยังชอบระเบียบเนี้ยบแบบกองทัพ
พรุ่งนี้ พวกเขาจะพาผมไปส่งทางการ
ผู้ที่จะหาบ้านให้ผมอยู่ ที่ไม่ใช่บ้านเด็กกำพร้า
แต่ฟังดูแล้วไม่ใช่บ้านอย่างที่เราคาดหวังไว้
นอนไม่หลับเหรอ
เหมือนฉันเลย
- ผมอยากให้เราตามหานักสำรวจ - ฉันรู้ แพดดิงตัน
ฉันหาหมดแล้ว ก็ไม่เจอที่พูดถึงการสำรวจเปรูของอังกฤษ
แต่มีนักสำรวจไปจริงๆ นะ
เขาให้หมวกใบนี้กับลุงผม
นั่นเป็นหมวกของนักสำรวจงั้นเหรอ
ทำไมครับ
ฉันมีเพื่อนเปิดร้านขายของเก่า ที่ถนนพอร์ทโทเบลโล่
เขารู้เรื่องของเก่าดี อย่างหมวกของเธอ
เขาน่าจะช่วยเราหานักสำรวจของเธอได้
งั้นก็วิเศษเลย
- แต่คุณบราวน์บอกไม่ใช่เหรอ - ไม่ต้องสนใจเขาหรอก
สำหรับเขา รู้แค่ว่าเราจะไปหาทางการกัน
แต่ฉันจะไม่อยู่เฉย หากมีทางที่จะหาบ้านดีๆ ให้เธอได้
รีบนอนเอาแรงซะ ตกลงไหม
ฝันดีจ้ะ
พรุ่งนี้ เราจะไปหานักสำรวจกัน
รัก จากแพดดิงตัน
ป.ล. ตอนนี้ผมชื่อนี้แล้ว
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติ
ผู้อำนวยการแผนกสตัฟฟ์สัตว์
สวัสดี กรานท์
ท่านผู้อำนวยการ
มีของจากท่าเรือมาส่งเหรอ
ยกเข้ามาเลย
เยี่ยม
แกจะเป็นสัตว์ใหม่ในคอลเลคชั่นที่สวยมาก
คุณไม่กลัวว่าคนจะเริ่มสงสัย
ไม่เลย
พวกรักต้นไม้โง่งั่งที่บริหารที่นี่ รู้แค่ว่า...
ฉันจะไม่มีวันสตัฟฟ์สัตว์น่าสงสารไร้ทางสู้
ให้ฉันมาดูแลคอลเลคชั่นเก่า ฝุ่นเกาะพวกนี้มันไม่พอหรอก
ฉันอยากเพิ่มพันธุ์สัตว์แปลกๆ ของฉันเองด้วย
วันนี้เจอสัตว์แปลกๆ ที่ท่าเรือด้วย
เหรอ
ใช่ครับ
ตอนออกตรวจ ผมเห็นอะไรเหนียวๆ ที่พื้นดาดฟ้าเรือ
ผมคิดว่าเป็นรอยอุ้งเท้า
จะตัวอะไรก็ช่าง มันแอบซ่อนอยู่ในเรือชูชีพ
มันต้องหลบอยู่ในนั้นมาตั้งแต่ที่เปรู
ดูเหมือนมันจะกินแต่มาร์มาเลดประทังชีวิต
เมื่อกี้นายว่ามาร์มาเลดงั้นเหรอ
- เกิดอะไรขึ้นกับมัน - มันแอบหนีไปกับรถไปรษณีย์
- เหรอ - ผมตามรอยมันไปถึงสถานีแพดดิงตัน
- ดี - แล้วมันก็หายไป
โทษที พอดีเจ้าสัตว์นั่นมีความหมายต่อฉันมาก
ทำไม
มันใกล้สูญพันธุ์แล้วเหรอ
ตอนนี้ใกล้แล้ว
ฉันรู้พวกเธอชอบมาร์มาเลด แต่นี่เป็นแซนด์วิชของฉัน
ยาสีฟัน ลมปากหอมยิ่งขึ้น
คุณคงไม่ใช้แปรงปั่นหูมาแปรงปาก ใช่ไหมครับ
ทำอะไรเเปลกๆ เเฮะ
อรุณสวัสดิ์
เจ๋งอ่ะ
ไม่ต้องคิดเลยนะ
34% ของอุบัติเหตุก่อนมื้อเช้า เกี่ยวข้องกับราวบันได
- แต่ตะกี้แพดดิงตัน... - พ่อไม่สนว่าตะกี้เขาทำอะไร
- อารมณ์เสียชะมัด แม่ - มีอะไรจ๊ะ ฟักทอง
ของหนูในห้องน้ำเสียหมดเลย
แม่ไม่ชอบที่ลูกใช้สารเคมีแรงๆ อยู่แล้ว
มันทำผิวเสียหมด
- อรุณสวัสดิ์ จูดี้ - หวัดดี
- ทำไมพ่อจุกจิกจู้จี้น่าเบื่อจังเลย - พ่อพูดด้วยความหวังดี
- พูดจาดีๆ หน่อย ลูกรัก - หนูก็แค่จะล้างหน้า
แหร่มขึ้นไหม
สองคน เร็วเข้า เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ
บ้านคุณเอะอะเสียงดังนะเมื่อคืน บราวน์
หวัดดี คุณเคอร์รี่ ขอโทษด้วยถ้าเรารบกวนคุณ
อรุณสวัสดิ์ครับ
- จำไม่ได้ว่าฉันได้เกียรติรู้จักนาย - นี่แพดดิงตันค่ะ
- เขาเป็นหมีฮะ - ตาฉันไม่ได้บอด
- นายคงจากบ้านมาไกลสิท่า - ผมมาจากดาร์กเคสต์ เปรูครับ
ไม่ต้องห่วงครับ คุณเคอร์รี่ เขาจะไปแล้ว
ดีแล้ว
ไม่อยากตื่นเพราะเสียงหมีตีกลองโหวกเหวก
- ไม่ต้องเล่าให้คนที่โรงเรียนฟังเรื่องแพดดิงตันนะ - ทำไมล่ะ
ขนาดไม่มีหมี ทุกคนก็คิดว่าเราประหลาดพอแล้ว
รถไฟใต้ดิน สถานีเวสต์เบิร์น โอ๊ค
สวัสดีครับ
หมา
หมีนั่นอยู่ไหน
นี่ ระวังด้วยล่ะ
ที่สถานีมีทั้งโจร ฆาตกร นักล้วงกระเป๋า
ฉะนั้นตามเราให้ดี และทำตามที่บอก
ได้เลย
ขอบคุณครับ
คุณเจ้าหน้าที่
ผมพิมพ์แผนที่ที่จะไปหาเจ้าหน้าที่ให้แล้ว
- เคลือบพลาสติกมาเลย - ลูกศรสีเขียวทำไว้...
ขอบคุณที่รัก ฉันรู้จะไปที่ไหน
- แพดดิงตันไปไหนแล้วฮะ - อะไรนะ
แพดดิงตัน แพดดิงตัน
กรุณาอุ้มสุนัข
ฉันรู้สึกดี
ฉันรู้ว่าฉันจะรู้สึกดีตอนนี้
ฉันรู้สึกดี
ฉันรู้ว่าฉันจะรู้สึกดีตอนนี้
กรุณายืนด้านขวา
ดีมากๆ ดีมากๆ
ฉันเจอเธอแล้ว
แพดดิงตัน
- ทางนี้ - มาแล้ว
นั่นหมาของผม ขอบคุณ
นั่นคงหมีของคุณสินะ
เอางี้นะ แพดดิงตัน
ร้านขายของเก่าของเพื่อนฉันอยู่ไม่ไกล
เราเดินไปดีกว่า
ร้านของเก่ากรูเบอร์
คุณนายบราวน์
- เชิญข้างในเลย - คุณกรูเบอร์สินะครับ
เธอคงเป็นสุภาพบุรุษผู้มีหมวกเท่มาก
ขอต้อนรับ เธอมาทันจิบชา 11 โมงพอดี
ทุกเช้า รถไฟนี่จะมาถึงตอน 11 โมง นำของช่วยชีวิตมาให้
เหมือนรถไฟที่ฉันเคยขึ้นเมื่อหลายปีก่อน
- จริงหรือฮะ - ใช่แล้ว คือว่า...
ในประเทศฉันเกิดปัญหามากมาย
พ่อแม่จึงส่งฉันไปอีกฟากของยุโรป
ตอนนั้นฉันโตกว่าเธอตอนนี้ไม่มากนัก
สมัยนั้น หาบ้านยากไหมครับ
มีคุณย่ารับฉันไปอยู่ด้วย
มาสเตอร์ กรูเบอร์จ๊ะ
แต่ไม่นาน ฉันก็รู้ว่าบ้านไม่ใช่แค่หลังคาที่คุ้มหัวเรา
ถึงตัวฉันเดินทางไปอย่างรวดเร็ว แต่ใจฉัน...
ใช้เวลานานหน่อยกว่าจะตามมาด้วย
แต่ตอนนี้ ขอฉันดูหมวกของเธอหน่อยซิ
- ขอบคุณครับ - ไม่ใช่สีสันทั่วไป
แต่ก็บอกได้ยากว่ามันมาจากไหน และมี...
มาร์มาเลดเหรอ
ลุงผมบอกเสมอให้เก็บ แซนด์วิชมาร์มาเลดไว้ในหมวกเขาเผื่อฉุกเฉิน
เธอพูดซะคนแก่ฮาเลย
แต่ไอเดียก็ไม่เลวนะ
ถ้าดูให้ดีๆ จะเห็นว่าหมวกเธอนี่เย็บด้วยมือ
ซึ่งฉันเดาว่าคงมีแค่ใบเดียว
- จริงเหรอคะ - ใช่
สวัสดีครับ
คุณจะเห็นว่าหนังมีรอยบุ๋มนิดๆ
- เดี๋ยวครับ - ค่ะ ลึกซึ้งมาก
- แพดดิงตัน - สุภาพบุรุษคนนั้นทำกระเป๋าเงินหล่น
เขาไปไหนแล้ว
ระวัง
หยุดก่อน
กลับมาก่อน
เขาทำอะไรของเขานะ
ขอโทษครับ ขอทางหน่อย
ผมแค่จะคืนของที่เจ้าของทำตกไว้
เดี๋ยว นายจะทำอะไรน่ะ
ระวัง
ขอโทษครับ
กลับมานี่นะ
ช้าๆ หน่อย
อย่างกับหมีตำรวจจิ๋วเลยแฮะ
มันเป็นหมี
แก
- เเกจะทำอะไร - จะคืนของที่เจ้าของทำตกไว้
ไปให้พ้นนะ
อย่ามายุ่งกับหมาของฉัน
กินบิสกิตไหม
ชาร์ลี เดลต้า เจ้าหน้าที่ เกิดเหตุ ขอความช่วยเหลือด่วน
อีก 100 หลา “เลี้ยว” ซ้าย
ผมเก็บกระเป๋าเงินของคุณได้ครับ
จริงๆ ก็มันส์ดีแฮะ
เดอะวินเทอร์ส เทล มีการกำกับบนเวที ที่โด่งดังที่สุดของเชคสเปียร์
- “เข้าโรง ตามด้วย...” - แพดดิงตัน
- แพดดิงตันเหรอ - ดูนั่นหมีเหาะได้
คุณทำกระเป๋าเงินหล่นครับ
ขุ่นพระ คุณมีหลายใบจัง
มีอื้อเลยจริงๆ
พวกเธอไม่เข้าใจ
ฉันแค่จะคืนของที่เจ้าของทำหล่นไว้
สวัสดีจูดี้
เธอรู้จักหมีนั่นด้วยเหรอ
เขาเจ๋งเป้ง
- ใช่ เขาชื่อ แพดดิงตัน - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
- หมีฮอตวันนี้ - ถามจริง
ผมแค่ทำสิ่งที่หมีตัวไหนก็ต้องทำ
ฉันไม่รู้จะขอบใจเธอยังไงดี
คนชั่วนั่นล้วงกระเป๋าคนแถวนี้ มาเป็นอาทิตย์แล้ว
- เขาไม่ธรรมดาจริงๆ - ทำให้ผมมีโอกาสได้ดูหมวกเขาด้วย
- ดูนะ นี่ไม่ใช่หมวกทั่วไป - ไม่เหรอ
ใช่
นี่เป็นตราของสมาชิกสมาคมนักภูมิศาสตร์
- แล้วมันคืออะไร - เป็นชมรมเก่าแก่ของนักสำรวจ
พรุ่งนี้เช้าไปพบพวกเขา ถ้าเทพนำโชคยิ้มให้เธอ
พวกเขาคงบอกเธอได้ว่า หมวกนี้เป็นของใคร
โอเค โปรตีน
- ต่อบิสกิต 1 อัน ใช่ไหม - ต่อ 1 อัน
- 0.5 กรัม - ถูก
คาร์โบไฮเดรต
- ต่อบิสกิต 1 อันนะ - ต่อ 1 อัน
7.7 กรัม
ถูกอีก
โซเดียม
- อันนี้ฉันรู้ - ใช่ นายรู้ใช่ไหม
- มีจิ๊ดเดียวใช่ไหม - ไม่จิ๊ดนะ
กล้องวงจรปิด สถานีแพดดิงตัน
เป็นมันจริงๆ
ทั้งที่ผ่านมาตั้งหลายปี เป็นมันจริงๆ
แกโดนสตัฟฟ์แน่ เจ้าหมี
- คืนเดียว คุณบอก คืนเดียว - ฉันรู้
- คุณสัญญาจะพาเขาไปส่งทางการ - ฉันไม่เคยสัญญา
- คุณพูดเป็นนัยแบบนั้น - ฉันขอโทษ แต่เขาพูดความจริง
มีนักสำรวจจริงๆ
- คุณทำอะไรน่ะ - ผมกำลัง “เบือนหน้าหนี”
- คุณกำลังหายใจลึกด้วยใช่ไหม - ใช่แล้ว
เราแค่ต้องพาเขาไปสมาคมนักภูมิศาสตร์
- พอเลย - อั้ยยะ คุณยกมือแล้ว
- เราทำให้หมีตัวนี้มาพอแล้ว - ขึ้นเสียงด้วย
- ผมขอออกคำสั่ง - คุณจะออกคำสั่งเหรอ
ใช่ แพดดิงตันเป็นตัวอันตรายต่อครอบครัวเรา
แค่นี้โจนาธานก็ไม่รับผิดชอบพอแล้ว ขนาดไม่มีสัตว์ป่ามาอยู่ด้วย
นี่ แพดดิงตัน เธอเห็นหนังสือพิมพ์รึยัง
- เขาคือตำรวจมีขน - ขุ่นพระ
นายมาลอนดอนแค่วันเดียว ก็เป็นซุป’ตาร์ข้ามคืน
ฉันขอโทษที่ก่อนหน้า ฉันไม่ค่อยเป็นมิตรกับนาย
พอดีย้ายโรงเรียนใหม่ ฉันไม่อยากให้ใครคิดว่าฉันประหลาด
ฉันเข้าใจ จูดี้
มันไม่ง่ายเวลาไปอยู่ที่ใหม่
ใช่ มันไม่ง่าย
เขาเอาแปรงสีฟันผมไปปั่นขี้หู
อะไรอาจไม่เหมือนกับที่เราจินตนาการไว้
อย่าไปใส่ใจพ่อเลย
พ่อก็น่าเบื่อ น่ารำคาญงี้แหละ
อันนั้นป้าไม่รู้นะ เขาเป็นยอดคุณพ่อมากกว่าที่เธอเห็น
- เช่นอะไร - ตอนป้าเจอเขาครั้งแรก เขาต่างจากนี้ลิบลับ
สตาร์ทเครื่องยนต์
บึ่งไปบนทางหลวง
- ตะลุยหาเรื่องผจญภัย - สก๊อยตัวแม่ตัวจริง
อะไรก็ตามที่เข้ามาทางเรา
- ถึงมีลูก เราก็จะไม่เปลี่ยนใช่ไหม - ไม่มีทาง เบบี๋
- เกิดมาซ่า - เรากำลังจะมีเบบี้กันแล้ว
แต่พอเป็นพ่อทำให้ เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ระวังด้วย ในนี้มีทารก ถอยไป ทารกขอผ่านด้วย
คุณเอาดอกไม้ไปห่างๆ ได้ไหม แกยังเล็ก ไม่ควรโดนเกสร
- มอเตอร์ไซค์ไปไหนแล้ว ที่รัก - นี่รถใหม่ของเรา
อะไรนะ
- สีเบจไปป่ะเนี่ย - มันเป็นสีเย็นตา สีกลางๆ ดี
ประเด็นคือพ่อเธอรักพวกเธอมาก
ให้โอกาสเขาหน่อย
เขาอาจทำให้พวกเธอประหลาดใจได้
บางทีเธอกับพ่ออาจต้องเริ่มต้นกันใหม่
ผมคงสร้างความประทับใจแรกได้ไม่ดี
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ แต่ว่า...
ทำไมเราไม่ลองทำให้เธอดูแบ๊วกว่านี้หน่อย
เดี๋ยวนะ
เธอคงไม่ได้พูดถึง...
ห้องน้ำ
เย็นไว้ แพดดิงตัน มันไม่เลวร้ายนักหรอก
ใครว่าล่ะ
เมืองนี้ฝนยังตกไม่พออีกเหรอ ถึงมีฝักบัวในบ้านอีก
ตอนนี้เราเป็นพ่อแม่แล้ว เราต้องปกป้องลูกๆ
เราก็ทำอยู่
- เด็กๆ กรีดร้อง - ไม่ใช่ นั่นเสียงหัวเราะ
ลม ลมร้อน 2 ทิศทาง
หมีไม่ชอบนะ
หวังว่าเสร็จแล้ว ฉันคงไม่หล่อแปลกนะ
- ฟูไปเนอะ - พองเลย
พองเลยเหรอ งั้นขอแปรงด่วนเลย ได้ไหม
เจอแล้วนี่
- โค้ทกันหนาวตัวเก่าของผมนี่ - ที่จริงเป็นของพี่มาก่อน
แต่ก่อนหน้าโน้นเป็นของพ่อ
- งั้นเหรอครับ คุณบราวน์ - จริงเหรอ
- เขาใส่วันแรกที่เข้าเรียน - น่ารักจัง
กระดุมไม้สบายต่ออุ้งเท้า
ยังมีช่องใส่แซนด์วิช 2 ช่อง เป็นไอเดียที่เจ๋งมาก
ต้องชมว่ามันเข้ากับนายมาก
ผมไม่เคยคิดว่าจะชอบเสื้อโค้ทของคนแต่...
เธอดูเหมือนสมาชิกในครอบครัวเราเลย
พ่อจะไม่ส่งแพดดิงตัน ไปให้ทางการแล้วใช่ไหม
พ่อจะลองไปดูที่สมาคมนักภูมิศาสตร์ใช่ไหม
- ก็ได้ เราจะไปดูว่าพวกเขารู้อะไรไหม - ใช่
- แต่ถ้าเจอทางตัน... - ฉันมั่นใจว่าไม่ใช่แน่
ขอบคุณมากครับ คุณบราวน์
คุณต้องเจอผู้โดยสารแปลกๆ เยอะสินะ
ชนิดที่คุณคาดไม่ถึงเลยล่ะ คนสวย
เจอทั้งบิชอพ นักมายากล หมี พวกชอบบิดดัดตัว
- คุณเคยเจอหมีด้วยเหรอ - ใช่ เพิ่งเจอเมื่อคืนหยกๆ
ไม่น่าเชื่อ คุณคงจำไม่ได้ว่าไปส่งหมีที่ไหน
ผมคงบอกคุณไม่ได้หรอก คนสวย
- ทำไมล่ะ - มันผิดกฎแท็กซี่ ว่าไหม
- อะไรนะ - กฎของแท็กซี่
เราต้องสาบานว่าจะเก็บความลับของลูกค้า
ก็เหมือนหมอ พระ อัศวินยุคกลาง
คุณคงเข้าใจใช่ไหม คนสวย
แน่นอน
ตาฉันบอกกฎของฉันมั่งนะ
เวลามีใครขัดใจฉัน ฉันจะเจี๋ยนอวัยวะเขาทิ้งซะ
ประเดิมด้วยขนจมูก
ต่อด้วยอะไรที่ดุเด็ดเผ็ดมัน
นี่ละกฎของฉัน และฉันรักษากฎเข้มงวดมาก
- นายอยากเจอกฎเหล็กทั้งดุ้นไหม - จริงๆ มันไม่ใช่กฎหรอก
- ไม่ - เหมือนคำแนะนำมากกว่าจรรยาบรรณวิชาชีพ
งั้นบอกมา นายไปส่งหมีที่ไหน
วินด์เซอร์ การ์เดนส์
ขอบคุณ
ดึกยังงี้ เป็นผมจะไม่ไปทางเวสต์เวย์ น่าไปทางนอร์ธ...
- ไปนะ แพดดิงตัน - สวัสดี โจนาธาน
- โชคดีนะ - ขอบคุณ
บาย แพดดิงตัน
หวัดดีครับ ขอให้ทุกคนโชคดีนะ
ผมชอบแซนด์วิชฝรั่งเศสนี่ คุณนายเบิร์ด
แปลกดี
- มีอะไรให้ช่วยไหม พ่อหนุ่ม - แป๊บนึง
คุณเข้าไป 47 นาทีแล้วนะ
ถ้าไม่ได้โทรนาน...
ก็คงแอบปิดประกาศในตู้โทรศัพท์สาธารณะ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
หวัดดี
ใช่ผมรึเปล่าคนที่คุณกำลังมองหา
ไม่มีปัญหาครับ คุณผู้หญิง
ขออภัยหากผมรบกวนคุณ เพียงแต่...
ผมคอยเป็นหูเป็นตาให้คนแถวนี้
มีคนท่าทางไม่ค่อยดีมาป้วนเปี้ยนอยู่ 2-3 คน
เรารีบไปจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จกันเถอะ
มีกระทั่งหมี
สัตว์หน้าขนที่ไม่พึงปรารถนาที่สุด
อันที่จริง หมีนั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ค่ะ
สมาคมนักภูมิศาสตร์ขอต้อนรับค่ะ คุณเป็นสมาชิกหรือเปล่าค่ะ
เปล่า แต่เรามาหาสมาชิกคนนึงของพวกคุณ
- ชื่ออะไรคะ - เราไม่รู้ชื่อของเขา
เรารู้แต่ว่าพวกคุณให้ทุนเขา ไปสำรวจดาร์กเคสต์ เปรู
ดาร์กเคสต์ เปรู
เราไม่เคยไปสำรวจเปรูค่ะ
อะไรนะ แต่พวกคุณต้องเคยไป
ผมดูรู้ว่าคุณยุ่งมาก งั้นขอเราเข้าไปหาเอง
หอจดหมายเหตุ เรามีจดหมาย บันทึก และวัตถุโบราณ 2 ล้านชิ้น
แบ่งไว้อย่างมีระเบียบ เราคงทำไม่ได้
หากปล่อยคนแปลกหน้ากับหมีเข้าไปรื้อมั่วซั่ว
- ฟังก่อน... - ฉันขอให้พวกคุณกลับไปซะ
ไปกันเถอะ แพดดิงตัน
แพดดิงตัน
คุณบราวน์ ในนี้
- นายทำอะไรน่ะ - เราต้องเข้าไปข้างในหอให้ได้
อย่าเข้าใจผิดนะ แต่นายแน่ใจนะว่ามีนักสำรวจจริง
นายคงไม่ใช่เก็บหมวกได้ แล้วแต่งเรื่อง...
อะไร
ทำไมนายจ้องฉันอย่างนั้นล่ะ
ฉันคิดไปเองหรือว่าในนี้ร้อนจริงๆ ทำไมฉันรู้สึก...
อึดอัด
หน้าร้อนผ่าว
มวนท้องใช่ไหม
เขาเรียกว่า “จ้องเขม็ง”
ป้าสอนผมให้จ้องเวลาคนคนนั้นเสียมารยาท
- ทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้นเยอะเลย - คุณเชื่อใจผมได้
นักสำรวจมีจริงๆ
ถ้าเราหาเขาเจอ ผมรู้เขาจะหาบ้านให้ผม
บ้านที่ดี เหมือนบ้านของคุณ
ผมมีแผนแล้ว
แต่ผมจะต้องให้คุณช่วย
- แผนนี้ไม่ได้ผลหรอก - ต้องได้ผลสิ
- คุณสวยแซ่บขนาดนี้ - ในคุกก็คงพูดแบบนี้แหละ
- อรุณสวัสดิ์ - อุ๊ย หวัดดีฮ่ะ
หยุดก่อน
ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน ใช่ไหม
ใช่ ถูกแล้วฮ่ะ
ฉันเป็นเด็กใหม่ฮ่ะ
กะแล้ว
วันนี้ฟ้าสวย ว่าไหม
ร้อนแทบละลาย
ชวนละลายเหมือนคุณเลย
ไปได้ เชิญจ้ะ
เอาล่ะ
ดาร์กเคสต์ เปรู
- 200 ชิ้น - กะแล้วผู้หญิงคนนั้นต้องปิดบังอะไรอยู่
- เขียนว่าไง - เขียนว่า “บันทึกถูกทำลาย”
- ไหนดูอันอื่นซิ - ยู้ฮู น้องใหม่จ๋า
มีปัญหาอะไรเหรอฮะ
- ลืมตรวจบัตรของคุณ - บัตรของฉันเหรอ
จริงด้วย
เป็นรูปบีฟอร์ก่อนสวยน่ะฮ่ะ
ผมเชื่อว่าคุณสวยแต่...อั๊ยยะ
โอ โอ 2 กู้คืน
คุณดูเปลี่ยนไปนิดนึง
เค้าสเลนเดอร์ขึ้นน่ะ
ดูก็รู้
และนี่...
เค้าเลเซอร์ออกน่ะ
ทำเลเซอร์ต่อแขนด้วนด้วยสินะ
นี่แขนปลอม
ไม่รู้สึกอะไรจริงๆ เหรอ
ไม่รู้สึกสักติ๊ด
อะเมซิ่งมาก
ผมจะไปเข้าห้องน้ำก่อน
เดี๋ยวเจอกันนะตัวเอง
คุณบราวน์ ผมเจออะไรแล้ว
เจ๋งมาก เรารีบส่งพวกนี้คืน แล้วเผ่นกันเถอะ
คุณบราวน์...
มีอะไรเข้าไปขัดในระบบ
ผมว่าเป็นขนมปังฝรั่งเศส
ไส้เนยถั่วด้วยมั้ง
สีส้มแปร๊ด ผมว่าเป็น..
มาร์มาเลด
นี่เธอ
จับแม่สาวเซ็กซี่นั่นไว้
หยุดนะ
- บ้านคุณสวยเก๋ดีค่ะ คุณเคอร์รี่ - ผมอยู่นี่มาตั้งแต่เกิด
ผมรับสืบทอดต่อจากแม่
ยายแก่ผู้เย็นชา
คุณเป็นเสาหลักของชุมชน ฉันเข้าใจทำไม...
คุณไม่สบายใจที่มีสัตว์ป่ามาอยู่ข้างๆ บ้าน
ผมคงต้องดีใจที่ยังดีว่าเป็นหมีแค่ตัวเดียว
แต่มันมักจะเริ่มจากตัวเดียวนี่แหละค่ะ
อีกไม่นาน ก็จะมีฝูงมันเพ่นพ่านเต็มถนน
ท่อน้ำอุดตันเพราะขนหมี
หญิงชราถูกปาขนมปังใส่ เสียงคำราม...
ปิกนิกหมีโต้รุ่ง
- แล้วเราควรทำไงดี - ฉันพอมีคนรู้จัก
ถ้าฉันได้ตัวหมีมา ฉันจะส่งมันไปยังที่ที่มันควรอยู่
- เขาจะไม่ถามอะไรเลย - จริงเหรอ
แต่ฉันทำคนเดียวไม่ได้
ฉันต้องมีหนุ่มกำยำคนเก่งช่วย
ผมเหรอ ทีนี้...
ถ้าฉันมาด้อมๆ มองๆ คนจะเริ่มสงสัย
แต่ถ้าเป็นคุณ คุณคอยดูมันได้ ไม่ใช่เหรอคะ
เพื่อฉันนะ
- ได้อยู่แล้ว - ดีมาก
คุณเฝ้าไว้ ทันทีที่มันอยู่ลำพัง เราจะตะครุบมัน
เล่นได้เลยครับ คุณกรูเบอร์
- พ่องัดเข้าไปจริงๆ เหรอ - ใช่แล้ว
ฟังดูกล้าหาญไม่น่าเชื่อ
พ่อรู้เวลาที่ต้องจุกจิกน่ารำคาญ และเวลาที่ต้องโชว์แมนน่ะ
คุณบราวน์แต่งหญิง และมีหนุ่มมาปักหมุดที่ตัวเขาด้วย
- อะไรนะ - ดู หนังฉายแล้ว
- ตะกี้ว่าอะไรนะ - ไม่มีอะไร
- นุ่งชุดกระโปรงด้วยเหรอ - เปล่า
ก็ดูคล้ายอยู่นะ เป็นชุดแม่บ้านมากกว่า
ใส่แล้วก็เย็นโล่งดี
ดาร์กเคสต์ เปรู ป่าเขาลึกลับอันกว้างใหญ่...
ยังไม่มีใครเคยสำรวจ จนมาถึงตอนนี้
เธอมาจากที่นั่นเหรอ
โอ้แพดดิงตัน มันน่าทึ่งมาก
ลาก่อน ลูซี่ ลาก่อน พาสตูโซ่
ถ้าพวกเธอไปลอนดอน เธอจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแน่นอน
ผมได้เรียนรู้หลายสิ่งจากหมีคู่นี้ แต่ผมสงสัยว่า...
พวกเขาเรียนรู้อะไรจากผมได้บ้างไหม
มอนท์โกเมอรี่ ไคลด์
ถึงป้าลูซี่ที่รัก
ป้าต้องทายไม่ถูกแน่
วันนี้ผมได้ดูหนัง ที่นักสำรวจถ่ายจากดาร์กเคสต์ เปรู
ผมคิดถึงบ้านเก่าของเราจริงๆ ถึงผมเริ่มจะเข้าใจชีวิตในลอนดอนแล้วก็ตาม
พวกบราวน์เป็นเผ่าที่แปลกดี แต่ผมค่อนข้างชอบพวกเขา
วิธีที่คุณบราวน์จัดวางเครื่องเขียนของเขา
ของเเปลกๆ ที่คุณนายบราวน์พบในกระเป๋าถือของเธอ
อยู่นี่เอง
คุณนายเบิร์ดที่มีเครื่องดูดฝุ่นในทุกโอกาส
ส่วนจูดี้เรียนภาษาอะไรก็เก่ง
แม้แต่ภาษาหมี
ออกเสียงดีมาก
และโจนาธานที่สร้างได้เกือบทุกอย่าง ทั้งที่ใช้แค่ของเล่นเก่าเพื่อการเรียนรู้ของคุณบราวน์
- นี่น่าทึ่งมากๆ - เขาเเปลกมากเลย
ผมอาจจะใกล้เจอนักสำรวจแล้ว แต่ผมเริ่มรู้สึกว่าที่นี่เป็นบ้านแล้ว
นี่เป็นหนังสือรวมชื่อและ ที่อยู่ของคนที่อาศัยในลอนดอน
ฉันเชื่อถ้าไล่หาชื่อ “เอ็ม.ไคลด์” ทุกชื่อ จะต้องเจอนักสำรวจ
- ขอบคุณครับ - ไปเร็ว เด็กๆ รีบไปกันได้แล้ว
รอด้วย ฉันจะลองไปหาเรื่องกัปตันไคลด์ในหอสมุด
ฉันไปด้วย ฉันต้องไปซื้อมาร์มาเลดมาเติม
น่าจะมีคนอยู่กับแพดดิงตันสักคนไหม
ไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง
ไม่ต้องห่วงครับ คุณบราวน์
ผมเริ่มคุ้นเคยแล้ว
งั้นนายเฝ้าบ้านดีๆ
- บาย - หวัดดี
- พ่อเคยขับรถนั่นบ้างไหม - มันไม่ใช่รถครอบครัวที่ปลอดภัยเท่าไร
แต่คุณนายเบิร์ดเล่าว่า เมื่อก่อนพ่อเป็นเด็กแวนซ์
คะ
- คะ - หม้อน้ำผึ้ง นี่อินทรีดุนะ
- อะไรนะ - ผมเคอร์รี่พูด
ผมแนะนำว่าเราควรใช้ชื่อรหัส
- คุณเป็นหม้อน้ำผึ้ง ส่วนผมอินทรีดุ - อ๋อค่ะ แน่นอน
คุณมีอะไรจะรายงานจริงๆ ไหม อิน..
- อินทรีดุ - อินทรีดุ
ยืนยัน ปุกปุยตัวแสบเป็นโฮมอะโลนแล้ว ขอย้ำ...
เจ้าปุกปุยตัวแสบเป็น “โฮมอะโลน” แล้ว
ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
หม้อน้ำผึ้ง
- ฉันต้องการขึ้นบนหลังคาค่ะ - เชิญ
เสร็จแล้ว คุณอยากทานมื้อค่ำฉลองกับผมไหม
- ผมมีแซนด์วิชเนื้อบดกับผักดอง - ฟังดูอลังการมาก
มันหมดอายุเมื่อวันอังคาร แต่เลยมา 1-2 อาทิตย์ยังกินได้
หลังคาค่ะ
เอ็ม.ไคลด์ เอ็ม.ไคลด์...
แย่แล้ว
มาแล้ว
รับสิ ไอ้หมี
ติดพันเครื่องเขียนอยู่นิดหน่อย
เร็วสิ หมีน้อย
ช้างบุก
ต้องซ่อน
ที่รัก ที่รัก หม้อน้ำผึ้ง พี่อินทรีมาแล้ว
หม้อน้ำผึ้ง หม้อน้ำผึ้ง
แต่มันไม่ใช่ความผิดของผม
มีใครอยู่บ้านอีกเหรอ ประตูหน้าก็ล็อก
มีช้างบุก
- ช้างงั้นเหรอ - อะไรนะ
หัวเป็นช้าง ตัวเป็นงู แต่มันพยายามจะยิงฉัน
- นายเมาน้ำเกลือใช่ไหมเนี่ย - เปล่าครับ
ทำไมเธอไม่บอกมาว่าจริงๆ เกิดอะไรขึ้น
- อะไรนะ - พวกเราจะไม่โกรธหรอก
- คุณคนเดียวนะ - คุณนายบราวน์ คุณต้องเชื่อผมนะ
ผมไม่มีทางโกหกคุณ
- เสียใจ นั่นเป็นฟางเส้นสุดท้าย - มันเป็นอุบัติเหตุ เกิดขึ้นได้
แต่ลูกๆ
แพดดิงตันคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เข้ามาในชีวิตเด็กๆ
- ลูกๆ มีความสุข - แต่จะมีประโยชน์อะไร ถ้าลูกไม่ปลอดภัย
เขาทำให้เด็กๆ มีอันตราย
ลูกต้องมาก่อนอันดับหนึ่ง
ก็ใช่ไง...
ใช่ค่ะ
และที่แย่ที่สุด เขาไม่ยอมพูดความจริงกับเรา
จะให้เขาอยู่กับเราได้ยังไง ถ้าเรายังไว้ใจเขาไม่ได้
ฉันไม่รู้ เฮนรี่
เราต้องยอมรับความจริง
บ้านหลังนี้ไม่ใช่ที่สำหรับหมี
บางทีคุณอาจพูดถูก
บางทีเราควรจะส่งเขาให้ทางการ
กรุณาดูแลหมีตัวนี้ด้วย ขอบคุณ
ลมเอย เจ้าจงพัดมา
ไม่เคยมีใครบอกฉันว่า ลอนดอนจะหนาวเหน็บเช่นนี้
ขอบคุณครับ
ออกไปนะ
เจ้าหมีจรจัด
ฉันตัดสินใจเดินไปเรื่อยเปื่อย...
ตอนนี้ฉันอยากกลับบ้านจัง
ถึงครอบครัวบราวน์ที่รัก
ขอบคุณมากครับที่ให้ผมอยู่ด้วย
พวกคุณเป็นครอบครัวที่น่ารักมาก
ผมเสียใจจริงๆ เรื่องน้ำท่วม และไฟไหม้บ้าน
รวมทั้งเหตุการณ์ที่สมาคมนักภูมิศาสตร์
ผมหวังว่า...
ตอนนี้ผมไปแล้ว ทุกอย่างคงจะสงบลง
ด้วยรัก แพดดิงตัน
เราควรไปตามหาเขาไหมคะ
เป็นแบบนี้ดีแล้ว
เขาไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่หรอก
พ่อพูดแบบนั้นได้ไง
จูดี้
หนูจะขึ้นห้อง
- คุณจะไปไหน - ฉันแค่...
ฉันต้องรู้ว่าเขาปลอดภัยไหม
เธอไม่เข้าใจเลย ใช่ไหม
อะไร
ครอบครัวนี้ต้องการหมีนั่น พอๆ กับที่หมีต้องการพวกเธอ
เอ้า ฉันพูดไปแล้ว
ขอโทษครับ ผมมาหามอนท์โกเมอรี่ ไคลด์
เสียใจ พวก ฉันชื่อ มอร์แกน ไคลด์
ขอบคุณครับ
เขาสูงประมาณ 3 ฟุต 6 นิ้ว
เขาใส่หมวกสีแดงสด และโค้ทกันหนาวสีน้ำเงิน
และเขาเป็นหมีค่ะ
ข้อมูลน้อยเกินไปครับ
จริงเหรอคะ
- มอนท์โกเมอรี่ ไคลด์ ใช่ไหมครับ - ฉันมาร์จอรี่ ไคลด์ ที่รัก
ยังไม่มีข่าว
เผื่อคุณสนใจ
เหรอ
- นั่นใคร - สวัสดีครับ ผมมาหามอนท์โกเมอรี่ ไคลด์
- ไม่เคยได้ยินชื่อ - แต่คุณต้องเคยได้ยินสิ
- ผมถามมาหมดแล้ว คุณเป็นคนสุดท้าย - ไปให้พ้นน่า
ถ้าพวกเธอไปลอนดอน เธอจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นแน่นอน
ได้โปรด ได้โปรด ได้โปรด
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- ผมมาหามอนท์โกเมอรี่ ไคลด์ครับ - คุณพ่อของฉันเอง
- นักสำรวจ มอนท์โกเมอรี่ ไคลด์นะครับ - ใช่แล้ว
เข้ามาหลบหนาวก่อนสิ เดี๋ยวฉันลงไป
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
กัปตันไคลด์อยู่บ้านไหมครับ
เกรงว่าไม่ คือว่า...
คุณพ่อฉันเสียแล้ว
แย่จัง
คุณต้องการอะไรจากเขาเหรอ
เขาเคยบอกป้าผมว่าถ้าเรามาลอนดอน เขาจะต้อนรับเรา
และผมหวังว่าเขาอาจหาบ้านให้ผมได้
แต่เรื่องนั้นฉันช่วยได้
- ได้เหรอครับ - แน่นอน
สิ่งมีชีวิตน่ารักแบบเธอไม่ควรนอนข้างถนน
เธอควรจะอยู่ที่ที่พิเศษมากๆ
และฉันรู้จักที่นั่นพอดี
มาเลย เราจะไปนั่งรถเล่นกัน
รับสตัฟฟ์สัตว์
คุณไคลด์
คุณเคอร์รี่ มีอะไรเหรอคะ
ผมเจอนี่ผูกติดกับเสาไฟ ผมคิดว่าไม่ฟุ่มเฟือย ก็จะไม่จน
น่ารักจัง ฉันขอตัวก่อนค่ะ
คุณจะไปไหนกันแน่
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณคะ
คุณได้หมีอยู่ในรถแล้ว
แล้วไงคะ
ผมนึกว่าคุณจะส่งมันกลับเปรู แต่นี่...
ฉันบอกจะส่งมันไปยังที่ที่มันควรอยู่
นั่นก็คือพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติ
แต่หม้อน้ำผึ้ง แบบนั้นมันโหดร้าย
ฉันไม่ใช่หม้อน้ำผึ้งของคุณ ฉันไม่เคยเป็นด้วย
- อะไรนะ - เอาดอกไม้เน่าๆ ของคุณคืนไป แล้วไปซะ
ไปสิ
- ฮัลโหล - สวัสดี
นี่เป็นโทรศัพท์ปริศนา
- หวัดดีครับคุณเคอร์รี่ - ไม่ใช่คุณเคอร์รี่นะ ผมคือ...
เบอร์รี่ ผมมีข่าวมาบอก
เกี่ยวกับเจ้าหมี
ว่าไงนะ คุณหมายความว่าไง
- ใครโทรมา เฮนรี่ - คุณเคอร์รี่โทรมาทำเสียงติงต๊อง
- บอกว่าเบอร์รี่ - เขาว่าแพดดิงตันถูกจับตัวไป
ขอต้อนรับสู่บ้านใหม่ของเธอ หมี
ที่นี่คือวิหารสถานแห่งความรู้
นักสำรวจผู้ยิ่งใหญ่ทุกคน ช่วยกันสร้างให้มันรุ่งเรือง
ชาร์ลส์ ดาร์วิน นำเต่ายักษ์ มาจากเกาะกาลาปากอส
สวัสดี
ผู้การสก็อต นำเพนกวินจักรพรรดิมาจากแอนตาร์กติกา
- หนุ่มๆ - กัปตันคุก นำจิงโจ้มาจากออสเตรเลีย
สวัสดีครับ
คนเหล่านี้ต่างเป็นอมตะ เพราะการค้นพบของเขา
แต่เธอเห็นอะไรจากพ่อฉันบ้างไหม
ไม่มี
เพราะพอพ่อเจอพันธุ์มีค่าเว่อร์มากอย่างเธอ พ่อก็ไม่ยอมเก็บตัวอย่างมา
ไม่เก็บตัวอย่างมาเหรอ
สุภาพบุรุษทั้งหลาย พวกนี้ไม่ใช่สัตว์ป่าโง่ๆ
พวกเขาฉลาด และมีอารยธรรม
พอทีเถอะ ไคลด์ พวกมันพูดอังกฤษยังไม่ได้เลย
- ไม่นะ แต่ว่า... - พวกมันเล่นคริกเก็ตไหม
- ดื่มชารึเปล่า - เล่นปริศนาอักษรไขว้ไหม
นิยามอารยธรรมของคุณนี่ไม่ได้เรื่องเลย
บอกที่อยู่พวกมันมา
เราจะส่งนักสำรวจตัวจริงไปเก็บตัวอย่าง
ไม่มีทาง
ตามใจ คุณทำให้ผมไม่มีทางเลือกนะ
เราจะลบการสำรวจนี้ออกจากบันทึก
มอนท์โกเมอรี่ ไคลด์...
ผมขอปลดคุณ จากการเป็นสมาชิกสมาคมอันทรงเกียรตินี้
นักภูมิศาสตร์ทั้งหลาย...
หันหลังให้เขาซะ
ทั้งที่พวกเราสามารถร่ำรวยและมีชื่อเสียงได้
แต่เขากลับทิ้งทุกอย่าง มาเปิดสวนสัตว์ของเด็กงี่เง่า
เขาเห็นแก่ความสุขของสัตว์ไม่กี่ตัว มากกว่าของลูกตัวเอง
ฉันสาบานไว้ว่าสักวัน... ฉันจะสานต่องานที่พ่อฉันทำไม่สำเร็จให้ได้
และตอนนี้ ในที่สุด วันนั้นก็มาถึง
เออร์ซ่า มาร์มาเลด
ใช่แล้ว
ฉันจะจับแกมาสตัฟฟ์ เจ้าหมี
โอ๊ยโหยว
ฉันเห็นเขาแล้ว ชักช้าไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว
เราจะเข้าไปยังไง ล็อกแน่นหนายังกับป้อมปราการ
- ท่อระบายน้ำ - อะไรนะ
ท่อระบายน้ำ แม่บอกไม่ใช่เหรอมันพาเราไปได้ทุกที่ในเมือง
ฉลาดมาก
รักษาความปลอดภัย
- มีอะไรหรือ ป้า - ช่วยคนแก่ผู้อ่อนแอหน่อยได้ไหมจ๊ะ
- ฉันตกเที่ยวรถบัสน่ะ - เข้ามาหลบหนาวก่อนสิครับ
ขอบคุณนะ เธอนี่ใจดีจริงๆ
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาแห่งชาติ ท่อน้ำหลัก
- มันล็อกจากข้างบน - ผมจัดการเอง
- ชุดเคมีเก่าของพ่อจะช่วยอะไรได้ - ดินประสิว กำมะถัน
นี่เป็นอาวุธสังหารได้ พ่อ
ช่วยจิบยาแก้หนาวเป็นเพื่อนคนแก่ขี้เหงาได้ไหม
ไม่ได้ครับ ผมปฏิบัติงานอยู่
แรงไปสำหรับเด็กน้อยสินะ
หยามกันนี่นา จัดมา ผมขอแก้วนึง
3 2 1
- โจนาธาน นั่นไฟ 5 หมื่นโวลท์.. - ผมรู้ว่าทำอะไรอยู่
ลุยเลย ลูกพ่อ
เอาเลย
ไม่ ชนะ 3 ครั้ง ผมไม่ทันตั้งตัว เอาใหม่
มันล็อก
- ทีนี้จะทำไงดี - พ่อรู้แล้ว
- เฮนรี่ อย่าออกไปข้างนอกนะ - ไปเลย พ่อ
ต้องมีคนออกไป
และคนคนนั้นคือผม
โอ้ ขุ่นพระ
พระเอกของฉัน
เท่จุง
จริงๆ แล้วนี่มันบ้ามาก
- พ่อเจ๋งจริงๆ - แน่นอนที่สุด
ผมยอมแพ้ๆ ผมต้องกลับไปทำงานแล้ว
ฟังนะ เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
ใจฮึดสู้หายไปไหนหมด
- เฮนรี่ - พ่อ
ขอบคุณนะ
พ่อปลอดภัยแล้ว
เจ้าหมาน่ารัก
เฉพาะพนักงานเท่านั้น
แพดดิงตัน
บนนี้
นั่นพระองค์เหรอ พระเจ้า
อะไรนะ
เสียงพระเจ้าคล้ายคุณบราวน์มากกว่าที่ผมคิด
ก็เสียงคุณบราวน์น่ะสิ
- คุณไปทำอะไรข้างนอก - พวกเรามาช่วยนาย
- จริงเหรอ - คุณเคอร์รี่อธิบายทุกอย่างให้ฟังแล้ว
ฉันเสียใจจริงๆ ที่ไม่เชื่อนาย
ลอบกัดเหรอ
แพดดิงตัน รีบหนีออกมาเร็ว
หมี
ห้องเก็บตัวอย่าง
ยอมแพ้ซะดีๆ หมี
แกหนีไม่พ้นแล้ว
เฮนรี่
- แพดดิงตันอยู่ที่ไหน - พ่อไม่รู้
หนูได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
- แค่เสียงท่อน่ะ - ไม่ใช่เสียงท่อ เสียงหมี
- เขากำลังขึ้นหลังคา - ไปเร็ว
- เราจับเธอไว้แล้ว - ขอบคุณ
ไปเร็ว รีบไปจากที่นี่กัน
- จะรีบไปไหนกัน - ไม่
เร็วเข้า ส่งหมีมาซะ
ไม่ เราไม่ส่ง
คุณนายบราวน์
- เขาเป็นคนในครอบครัว - ครอบครัวเหรอ เธอคนละสายพันธุ์กับมันด้วยซ้ำ
ถูกต้อง
ครั้งแรกที่ผมพบแพดดิงตัน ผมไม่อยากยุ่งกับเขา
แต่เมียที่แสนดีของผม เธอเปิดใจรับเขา
รวมทั้งลูกๆ ที่น่าทึ่งของผม
- ตอนนี้ผมก็เหมือนกัน - เฮนรี่
ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะมาจากอีกซีกโลก
หรือเขาจะเป็นคนละสายพันธุ์กับเรา หรือเขาจะติดมาร์มาเลดจนน่าเป็นห่วงก็ช่าง
เรารักแพดดิงตัน
แค่นั้นเขาก็เป็นคนในครอบครัวเราแล้ว
และครอบครัวต้องไม่ทิ้งกัน
ถ้าคุณต้องการเขา ก็ต้องข้ามศพเราทุกคนไปก่อน
งั้นได้เลย
- ที่ผมว่า “ทุกคน”... - ฉันไม่เคยจับคนมาสตัฟฟ์ แต่...
ช้าก่อน
- คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก - แพดดิงตัน
ไม่นะ
ดี ถูกแล้ว มา มา
ผมขอร้องอะไรเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม
อะไรอีกล่ะ
ผมอยากกินแซนด์วิช มีอยู่ในหมวกผมคู่นึง
รีบกินเข้า
ขอบคุณ
ไม่เลวนี่ หมี
ช่องรังกา
- คุณนายเบิร์ด - อะไร
นี่ เดินดูตาม้าตาเรือมั่งสิยะ
หุบปากเหม็นๆ ของหล่อนซะ
คุณนายเบิร์ด คุณช่วยชีวิตผมไว้
- แพดดิงตัน - เจ้าหมี
ค่อยๆ หน่อย ฉันปวดหัวจะระเบิดแล้ว
- หวัดดีจ้า - หวัดดีครับ พ่อ
สวัสดีครับ คุณบราวน์
- หวัดดี เซอร์ไพรส์ดีจังค่ะ - มีอะไรเหรอ
ฉันไม่คิดว่าคุณจะกลับบ้านเร็วแบบนี้
- เรากำลังมีอะไรพิเศษกัน - ขอน้ำตาลอีก
ดูนี่สิ
- หวัดดีทุกคน - หวัดดีค่ะ พ่อ
- ไง พี่เบิ้ม ทำอะไรอยู่ - มาร์มาเลด คุณบราวน์
- เอาเลย ชิมเลย - อร่อย
แซนด์วิชแค่ 1 คู่ มีวิตามินและแร่ธาตุ... เพียงพอที่หมีต้องการในแต่ละวัน
งั้นหมายความว่าฉันไม่ต้องกินผักก็ได้ใช่ไหม
- เขาบอก “หมี” ไม่ใช่ “เด็ก” จ้า - เสียใจด้วย โจนาธาน
- ขอบใจจ้ะ จูดี้ - จูดี้
มีใครเห็น...
ขอบคุณครับ คุณนายเบิร์ด
แม่ว่าทุกบ้านควรจะมีวันทำมาร์มาเลดนะ
- มีหมีด้วย - โดยเฉพาะหมี
บ้าน
ป้าลูซี่ที่รัก
ผมขอโทษที่ไม่เขียนมาเร็วกว่านี้ แต่เกิดเรื่องขึ้นมากมาย
ผมได้พบลูกสาวของนักสำรวจ
แต่เธอจะจับผมไปสตัฟฟ์ คุณนายเบิร์ดจึงผลักเธอตกหลังคา
ผู้พิพากษาคิดว่า คุกคงไม่ช่วยให้เธอกลับตัวได้
- เขาจึงตัดสินให้เธอทำงานรับใช้สังคมแทน - ไม่นะ อะไรก็ได้แต่ไม่ใช่อันนี้
ที่สวนสัตว์สำหรับเด็ก
โปรดอย่าให้อาหารเรา เพราะมันทำให้เราป่วย ขอบคุณ
- เร่งมือหน่อย ยัยปากเหม็น - ไม่ใช่กลิ่นปากฉันย่ะ
กลับมาที่วินด์เซอร์ การ์เดนส์ต่อ ชีวิตเปลี่ยนไปมาก
คุณนายเบิร์ดว่า เป็นเพราะในที่สุดพายุร้ายผ่านพ้นไป
และมันทำให้เขาเธอหายปวดดีเหมือนเก่า
อาการอายของจูดี้หมดไป เธอยอมให้คุณนายบราวน์พบโทนี่
- แม่ห้ามพูดอะไรนะ - ไม่พูดจ้ะ
- แม่ห้ามแตะตัวหนูด้วย - แม่จะไม่แตะตัวใครเลย ที่รัก
- แม่จะต้องไม่ร้องไห้ด้วย - ไม่ ไม่
ตอนนี้ในใจแม่รู้สึกอะไรเต็มไปหมด
เรามีกระบวนการคิดแตกต่างกัน แม่กับลูก
- หนูรู้ - ดี
แม่ นี่โทนี่ค่ะ
- ขอต้อนรับสู่ครอบครัวนะจ้ะ - เเม่
โทษทีจ้ะ โทษที ไม่ร้องไห้
เฮนรี่
โทษทีเรื่องแม่ฉัน
แม่เป็นคนแปลก แต่เราทุกคนก็แปลก
ดื่มชาไหม ไม่เอาเหรอ
ไม่นะ
คุณบราวน์กำลังช่วยโจนาธาน สร้างจรวดใหญ่มาก
พ่อแน่ใจนะ
ถ้าเราจะส่งไอ้ตัวแสบนี่ขึ้นสู่วงโคจร เราจะต้องใส่ไนโตรกลีเซอรีนให้หมด
แม้ว่าโจนาธานจะห่วงว่า พ่อจะเลินเล่อเรื่องความปลอดภัย
ฮุสตัน เราอาจเกิดปัญหาแล้ว
หลบเร็ว
คุณนายบราวน์บอกว่าในลอนดอน ทุกคนนั้นแตกต่าง
แต่นั่นหมายความว่า ทุกคนสามารถอยู่ร่วมกันได้
ผมคิดว่าเธอต้องพูดถูก
เพราะถึงแม้ผมจะดูไม่เหมือนคนอื่น ผมก็รู้สึกจริงๆ ว่าที่นี่เป็นบ้าน
ยังไงผมก็ไม่มีวันเหมือนคนอื่น แต่ไม่เป็นไร
เพราะผมเป็นหมี
หมีที่ชื่อ แพดดิงตัน
ลงมาเร็ว แพดดิงตัน
# ฉันต้องหัวเราะจนหัวเราะต่อไม่ไหว #
# เหมือนชายแก่ชาวจีนที่ฟลอร์เต้นรำ #
# ที่กระโดดโลดเต้นอย่างกับตัวตลกผ่านฉันไป #
# ฉันบอกตัวเองว่าเขาคงไม่ค่อยได้เข้าเมือง #
# และยังมีราชาสุภาพบุรุษ #
# คนอเมริกัน คนอังกฤษ คนอินเดียตะวันตก #
# ผมจะเล่าเรื่องที่ทำให้ผมขบขันให้ฟัง #
# เชื่อหรือไม่เป็นคนญี่ปุ่นหน้าตาดี #
# พวกเขากำลังร้องเพลง... #
# พวกเขาโดดมาทางนี้ที ทางนั้นที #
# แล้วผู้คนก็สนุกสนานกันใหญ่ #
Modified by Zakky